P'tit Yeti - blogje

Op vrijdagavond ga ik gewoonlijk naar de clubtraining en doe daar een lange duurloop. De belangrijkste motivatie ervoor is om eens in een andere omgeving dan thuis te lopen. En om daarna nog wat aan de toog te kunnen hangen natuurlijk. De beperking die je dan tegen komt is dat de kleedkamers pas open gaan om 18u en terug sluiten om 22u. Vooral die laatste beperking laat me regelmatig een lange duurloop afsluiten met een stevig tempo.

De voorbije week liep ik een beetje in het Lake District rond. Alvorens aan de Lakeland100 deel te nemen werkte ik een paar mooie trainingen af. Wat ik allemaal liep staat (bijna) allemaal op het kaartje hieronder. De grote blauwe lus is natuurlijk de wedstrijd zelf.

Ronnie Duinkerken schreef een leuk stukje waarin hij ultralopers omschrijft als zieken. Grappig, met toch een paar rake opmerkingen. Het enige wat ontbreekt is een manier om te zien of je al ziek bent en zo ja, hoe erg.

De litteratuur, en dan heb ik het natuurlijk over de looplitteratuur, kent een aantal grote klassiekers. Sommige staan in alle boekenkasten, andere zijn dan weer al jaren of zelfs decennia onvindbaar en enkel tegen flinke prijzen op de tweedehandsmarkt te krijgen.

Het afgelopen weekend stonden een paar van de interessantste ultra's op de kalender. In het verre Oosten was dat de jaarlijkse Lake Saroma. Een 100km in Japan waar elk jaar erg snel wordt gelopen. Van daaruit komen dikwijls van die Japanse marathonlopers die een gigantisch trainingsvolume afmalen uit het niets opgedoken met tijden ver beneden de 7u.

Iedereen die Gent een beetje kent weet waar deze foto genomen is:

Steeds meer komen er lange (>100km) wedstrijden op de kalender. Zeker als die nog eens in een mooie omgeving passeren bekijk ik dat altijd met grote interesse. Vandaag kwam er eentje in de Vogezen op mijn radar voorbij gevlogen: L'Infernal Trail des Vosges.

The Road To Barkley

Toen ik dit boekje zag passeren bestelde ik binnen de vijf seconden een exemplaar: "Tales From Out There" met als ondertitel "The Barkley Marathons, The World's Toughest Trail Race" en geschreven door "Frozen" Ed Furtaw. De ondertitel zegt alles: het gaat over de Barkley.

Ik kwam nog eens een artikel tegen dat mijn aandacht trok: "Body Composition of 161-km Ultramarathoners". Wat hebben de onderzoekers gedaan? Ze hebben eenvoudig bijna het hele deelnemersveld van de Rio del Lago op de weekschaal gezet en dan gekeken naar de uitslag. Wat blijkt nu?

Voor de reis naar Gran Canaria zocht ik nog wat lectuur voor op het vliegtuig en tijdens dode momenten. Nog maar pas stond in mijn kast een handig klein boekje dat ik zo meenam: Best of the Fells.

Nog maar eens een wedstrijdje ontdekt dat er ferm de moeite uit ziet: de Przejście dookoła Kotliny Jeleniogórskiej (website is down op het moment van schrijven, maar je kan wel wat info vinden op de Wiki-pagina).

Ik sta erom gekend dat ik af en toe (zeg maar regelmatig) 's avonds of 's nachts door een of ander bos loop. Gewoonlijk zonder koplamp. De logische vraag die ik dan regelmatig krijg is: "Hoe zie je waar je loopt?". Het antwoord is nog veel logischer. Niet. Maar zodra je een beetje de weg kent zal je echt niet pal op een boom lopen.

Met dank aan de Kerstman was er nog eens een boekje in mijn kast geraakt: "De Geboren Renner" van Christopher McDougall. De originele Engelse titel hiervan is "Born to Run".

Soms, heel soms, valt er zoiets in de brievenbus dat ik al geopend heb nog voor ik mijn appartement binnen ben. En nee, dat zijn niet van die dikke bruine brieven. Gisteren was het weer zover: post uit Italië met een sticker van de Courmayeur Trailers op de envelop. Aha, daar kijk ik al een hele tijd naar uit!

About two weeks ago, I made a long stopover at JFK airport. In stead of spending the whole day at the airport, I decided to go for a run around town and do some sightseeing. As my only visit to NY was while flying the other way, when I had the time to make an hour-long (or short if you wish) walk near the Empire State Building, I did not have a clue about good running places. A mail to the ultralist provided a lot of valuable feedback. Thanks go to everyone who made suggestions. In particular, a special mention goes to Mark Leuner, who provided a complete description of a running route, including a link to a map with the route. I decided to go for his suggestion.

Een leuk wedstrijdje dat daarnet in mijn mailbox terecht kwam: The Mountainman. Een mooi toertje (allé halve toer) van 81km in de Zwitserse Alpen. In totaal moeten maar liefst een 5000 positieve hoogtemeters overwonnen worden. Pakweg de cijfertjes van de Valdigne dus. Die link moet ik zeker ergens bewaren.

Tot grote paniek van alle nachtlopers, ging de Diable een paar jaar in de koelkast. Pas in 2012 zal de volgende editie doorgaan. Gelukkig was de diable zo vriendelijk toch een off te organiseren op het parcours van de wedstrijd. Overdag dan nog wel. Tevens was dit een steunactie voor onze ongelukkige Gladiateur. Ik was erbij en zag het volgende.

Regelmatig krijg ik de vraag of ik soms niet een leuk wedstrijdje ken in omgeving x en periode y. Een tweetal jaar geleden lanceerde ik daarom een kalender met natuurlopen en trails. Ongeveer op hetzelfde moment werd Trail-Passion gelanceerd. Deze vulde min of meer dezelfde vraag inen was eerlijk gezegd beter dan wat ik had.

Een tweetal boeken lagen al een hele tijd op mijn tafel te wachten om gelezen te worden. Het gaat om twee klassiekers. De eerste die ik ter hand nam was "Running Wild" van John Annerino.