P'tit Yeti - blogje

Op vrijdagavond ga ik gewoonlijk naar de clubtraining en doe daar een lange duurloop. De belangrijkste motivatie ervoor is om eens in een andere omgeving dan thuis te lopen. En om daarna nog wat aan de toog te kunnen hangen natuurlijk. De beperking die je dan tegen komt is dat de kleedkamers pas open gaan om 18u en terug sluiten om 22u. Vooral die laatste beperking laat me regelmatig een lange duurloop afsluiten met een stevig tempo.

De voorbije week liep ik een beetje in het Lake District rond. Alvorens aan de Lakeland100 deel te nemen werkte ik een paar mooie trainingen af. Wat ik allemaal liep staat (bijna) allemaal op het kaartje hieronder. De grote blauwe lus is natuurlijk de wedstrijd zelf.

Iedereen die Gent een beetje kent weet waar deze foto genomen is:

Ik sta erom gekend dat ik af en toe (zeg maar regelmatig) 's avonds of 's nachts door een of ander bos loop. Gewoonlijk zonder koplamp. De logische vraag die ik dan regelmatig krijg is: "Hoe zie je waar je loopt?". Het antwoord is nog veel logischer. Niet. Maar zodra je een beetje de weg kent zal je echt niet pal op een boom lopen.

Vandaag had de Confrérie des Horizons een uitstapje over de GRP du Ternois Nord gepland. Voor het eerst ben ik eens naar één van hun uitstappen geweest en mag me nu dus "Chevalier de l'Horizon" noemen. We vertrokken om middernacht aan het station van Saint-Pol sur Ternoise en kwamen daar na ongeveer tien en een half uur terug aan.

Vorige week nam ik nog eens deel aan het Rondje Guus. Tijdens het lopen heb ik de route gelogd en een kaartje met de (vereenvoudigde) track staat hieronder. Voor wie liever wat prentjes kijkt heb ik er een paar online gegooid.

Vandaag hadden onze vrienden in Beernem hun jaarlijkse oefencross. Twee jaar geleden liep ik bij deze gelegenheid al eens daarheen. Dit jaar besloot ik dit nog eens te doen. Een eventuele deelname zou ervan afhangen of ik op tijd voor de start zou toekomen. Het was in elk geval niet mijn bedoeling me daarvoor op te jagen. Twee jaar geleden koos ik voor een route via GR's: vanaf Latem de GR128 en daarna de GR129. Omdat een behoorlijk deel daarvan toch wat tegenviel (veel asfalt) probeerde ik dit jaar zelf eens een route uit te stippelen. In eerste instantie liep ik naar de Blaarmeersen waar ik inpikte bij de zondagmorgengroep. Vanaf de Bourgoyen ging het dan in grote lijnen naar Vinderhoute, Zomergem, Eeklo en Oedelem.
Natuurlijk liep ik me een aantal keren vast op afgesloten paden. Dat valt gewoon niet te vermijden als je op de kaart loopt. De uiteindelijk gelopen route staat hieronder. Zoals steeds heb ik erg veel interesse in alle suggesties voor verbeteringen aan deze route. Zoals je ziet is de kortste weg nemen absoluut niet belangrijk. Als het maar veel mooie, onverharde paden zijn. Voor het volledige traject geeft de gps mij een afstand van 78km, gelopen in een dikke 8 uur. En ja, ik was te laat om deel te nemen en heb dus voor niets mijn spikes de hele weg meegesleurd...

Vandaag liepen we op de zondagochtendtraining eens in de richting van Mariakerke in plaats van ons gewone toertje langs Drongen. Bert en co wisten te vertellen dat daar ook nog wat mooie paden liggen. Aangezien Mariakerke voor mij wat onbekend terrein is en ik graag nieuwe paden leer kennen, vond ik dat prima.

Na afloop van de aflossingsmarathon in Terneuzen (waar ik drie aflossingen voor mijn rekening nam), liep ik terug naar huis. Voor wie dat ook eens wil doen, staat hieronder de route. Eventuele suggeties voor verbeteringen zijn natuurlijk erg welkom. Ik heb zoals steeds zoveel mogelijk paden gezocht, waarvan verschillende er erg modderig bijlagen.

Op Kos deed ik een aantal trainingen, waarvan ik jullie de route niet wil onthouden. Misschien heeft iemand er nog iets aan als hij op dat eiland zou verzeilen.

Ik berichtte reeds eerder over de afgesloten Rattepaswegel op de grens tussen Munte en Mootrtsele: http://blog.ptityeti.be/node/13

Regelmatig ga ik tussen de velden op zoek naar een godvergeten pad. Soms zijn dat er waar je duizend keer voorbij loopt en het dan plots ziet en het eens volgt. Anders zie je op de kaart een lijntje waarvan je jezelf afvraagt of dat in realiteit nog zou bestaan.

Zondag liep ik met Alex een heel mooie duurloop van 3u. Het was een erg aangename afwisseling van bossen, velden en modderpaden... Eén minpuntje: onderweg stonden we op de Rattepaswegel voor twee afsluitingen. Eentje konden we rond, het andere wel over, maar het is natuurlijk niet echt de bedoeling. Thuis heb ik wat opzoekwerk gedaan en het blijkt om een trage weg te gaan, die voorkomt in de atlas der buurtwegen en dus ouder is dan België.