P'tit Yeti - blogje

Nadat ik mijn vorige nieuwsbrief wat in mineur afsloot met een DNF door een tegensputterende knie, deed ik het eerst wat rustig aan. Echt waar. Blijkbaar was ik toch op tijd gestopt want binnen de week liet de knie zich niet meer voelen. Een hele opluchting. Na die rustige week kwam dan een goede trainingsweek en daarna trok ik naar Engeland.

Na de wel heel drukke meimaand, was de afgelopen maand toch een beetje rustiger. De eerste weekends waren gewone trainingsweekends. Na de trainingen volgden terug een paar wedstrijden. Om te beginnen liep ik de Veluwezoom Trail in de Nederland. De afstand was maar 50km, dus het was gewoon een beslissing op het laatste moment om eens te gaan kijken of die wedstrijd de moeite is.

Na een lange maand met veel lopen krijgen jullie nog eens een lange nieuwsbrief te verwerken. Neem er gerust je tijd voor. Over de Trail des Vallées du Chevalier in Marche les Dames op 1 mei vertelde ik al in mijn vorige nieuwsbrief. Dat kan je daar teruglezen. De rest van de maand was het doel duidelijk: proberen mijn wedstrijdplanning te overleven.

Na mijn vorige nieuwsbrief die wat in mineur was, ging het in april gelukkig terug de goede kant op. Zoals aangekondigd heb ik me hoofdzakelijk rustig gehouden. Alhoewel... Er werd natuurlijk flink getraind om terug op een deftig niveau te geraken. Het waren hoofdzakelijk lange duurlopen die op het programma stonden.

Ergens heb ik het vermoeden dat maart niet de geschiedenis zal ingaan als mijn meest succesvolle maand. Wel integendeel. De laatste resultaten zijn duidelijk: DNF-DNF-DNS-DNS-DNF-DNF. En hoe komt dat? Wel, dat is een iets langer verhaaltje.

Begin februari trok ik eerst en vooral eens het Kanaal over om langsheen de Thames een 50 mijl te gaan lopen. Vorig jaar was het ploeteren doorheen de sneeuw, dit jaar werd het ploeteren doorheen de modder. Na de start in Oxford waren er een paar die als een zot vertrokken. Ik had het zo niet begrepen en volgde wat verderop.

Afgelopen maand ben ik behoorlijk bezig geweest, jullie krijgen dus een vrij lange nieuwsbrief te verwerken deze keer.

De afgelopen maand was in de eerste plaats een uitbolmaand voor mij. Ik begon met L'Origole, een nachtelijke 75km in Le Perray-en-Yvellines. Dat ligt ergens ten zuidwesten van Parijs. Mijn grootste probleem was dat ik al doodmoe aan de start stond. Zelfs een poging om ter plaatse nog een beetje te slapen bracht niet veel zoden aan de dijk.

Naar goede gewoonte breng ik jullie even op de hoogte van wat ik de afgelopen maand zoal uitgespookt heb. Eerlijk gezegd was het een vrij rustige maand. Een eerste wedstrijdje was de 4 Cimes: 33km doorheen het Land van Herve. Aangezien zowat alles over straat verloopt gaat dat voor mij nogal snel, maar toch sta ik hier graag aan de start.

Mijn eerste wedstrijd van oktober was natuurlijk de 142km lange Grand Trail du Nord. Maar over mijn stekelige wedervaren daar konden jullie in mijn vorige nieuwsbrief al alles lezen. Het resultaat was in elk geval dat ik een groot deel van de maand doornen uit mijn vel gevist heb. Erg veel last had ik er niet van, maar leuk is toch anders.

In mijn korte nieuwsbrief van vorige maand beloofde ik een wat uitgebreidere versie over augustus te schrijven. Deze kunnen jullie ondertussen lezen op http://blog.ptityeti.be/node/70. Vooral interessant voor wie wat meer wil lezen over de Cascade Crest en het eerste deel van mijn fietstocht in de States.

Na mijn opgave in Engeland zat ik even in een dipje. De weken erna was het mijn bedoeling wat lange duurlopen te doen en zo besloot ik een week na Engeland aan te treden in de Trail du Val d'Heure. Rustig 57 kilometer lopen in een omgeving waarvan ik weet dat ze de moeite is leek een prima idee.

Deze editie van de nieuwsbrief is niet alleen laat, maar ook behoorlijk kort. Het komt doordat ik me momenteel een beetje op verplaatsing moet behelpen.

Naar goede gewoonte vertel ik jullie even wat ik de voorbije maand allemaal uitgespookt heb. De eerste wedstrijd van de maand was de IAU World Trail Challenge in de Franse Alpen (Serre Chevalier om precies te zijn). Aangezien dit een kampioenschap is waarvoor ik samen met Séverine geselecteerd werd om de nationale ploeg te vormen, wou ik hier goed lopen.

Vorige maand kondigde ik jullie reeds aan dat ik in juni hoofdzakelijk wat sprintjes zou trekken. Na afloop van een weekje in Londen trok ik een weekendje naar de South Downs, waar de South Downs Marathon doorging. Aangezien de South Downs bij ons niet zo gekend is een klein woordje uitleg daarover.

De maand mei was een lange maand met een hele hoop loopplannen. Het was mijn bedoeling om op drie weekends tijd een kleine vierhonderd wedstrijdkilometers te maken.

Het zal jullie waarschijnlijk niet verbazen dat na de zware wedstrijd in Algerije ik me aan het begin van de maand wat kalm gehouden heb. Geleidelijk aan dreef ik de trainingen terug een beetje op. Begin april liep ik dan tweemaal een duurloop van een kleine drie uur in de Ardennen, wat moest volstaan als voorbereiding op de 120 van Texel in het Paasweekend.

Zoals vorige maand aangekondigd stond in maart een eerste grote brok voor 2009 op het programma: Algerije. De trainingen naar de wedstrijd toe verliepen zonder problemen. Anders gezegd: ik was er klaar voor.

Aan het begin van februari had ik nog eens een ultra op het programma gezet: de GB Ultra Thames Trot van Oxford naar Henley-on-Thames, goed voor een afstand van 50 mijltjes. De wedstrijd volgt het Thames Path (een bewegwijzerde wandelroute). Twee jaar geleden liep ik reeds de Thames Path Ultra die datzelfde Thames Path volgt van Reading naar Londen.

Het begin van het jaar is het ideale moment om veel plannen te maken. Mijn eerste plan was om de training terug wat op te drijven. Het einde van vorig jaar ging bij mij helemaal niet vlot, dus daar wou ik iets aan veranderen.